آیا زاگزانتین برای سلامتی چشم ها مفید است؟

زاگزانتین چیست؟

زاگزانتین نوعی ویتامین چشمی است که در بدن نقش بسزایی برای سلامت چشم دارد. زاگزانتین در ساخت رنگدانه زرد کمک شایانی می کند و از سلول های چشم در برابر اشعه نور آفتاب محافظت می کند. 

این ماده خوراکی از سلامت چشم در برابر رادیکال های آزاد خطرناک مراقبت می کند. علاوه بر این، زاگزانتین به سلامت لکه زرد شبکیه یا ماکولا، نقطه مرکزی شبکیه و عدسی های چشم کمک شایانی می کند. 

زاگزانتین با مکمل لوتئین وجه ارتباطی دارد. مکمل زاگزانتین و لوتئین، کاروتنوئید هایی به شمار می روند که سلامت چشم را تضمین می کنند. در شبکیه چشم به ویژه ناحیه ماکولار، کاروتنوئید ها تجمع پیدا می کنند.

سومین کاروتنوئید غالب در ماکولار، مزو- زاگزانتین است. این نوع کاروتنوئید در مرکز ماکولار یافت می شود. 

بدین ترتیب به موجب وجود گسترده ی رنگ دانه های مزو- زاگزانتین، زاگزانتین و لوتئین در ماکولا، از آن ها با عنوان رنگدانه های ماکولار یاد می شود. 

تحقیقات حاکی از آن دارند که زاگزانتین در بدن تأثیری مثبت در قوام پوست ایجاد می کند. مصرف روزانه زاگزانتین از سلول های پوستی در مقابل تومور های ناشی از اشعه فرا بنفش و پیری زود رس مراقبت می کند. 

بدن برای کاهش ابتلا به بیماری های چشمی خواستار مقدار بیشتری زاگزانتین است.

اهمیت زاگزانتین در بدن: 

زاگزانتین نوعی رنگدانه زرد رنگ است که در مرکز لکه زرد شبکیه یا ماکولا وجود دارد. 

به طور کلی عوارض ناشی چشمگیری برای استفاده از زاگزانتین گزارش نشده است. 

افراد سیگاری به موجب برخورداری از سطح کم کاروتنوئید به دریافت زاگزانتین نیازمند هستند. 

تحقیقات حاکی از آن دارند که انسان ها به صورت روزانه به وسیله رژیم غذایی حدود 1 الی 3 میلی گرم زاگزانتین را دریافت می کنند. با این حال بدن برای کاهش احتمال ابتلا به بیماری های چشمی خواستار مقدار فراوان تری زاگزانتین است. 

بدین ترتیب توصیه می شود در رژیم غذایی به مصرف زاگزانتین توجه شود. 

مواد خوراکی حاوی زاگزانتین:

زاگزانتین نوعی ترکیب شیمایی است که در خون، مغز، سینه، چشم و پوست انسان وجود دارد. بدن انسان قابلیت تولید زاگزانتین و لوتئین را ندارد. لذا فرد مستلزم است برای بهبود کارکرد اندام های مختلف بدن به ویژه چشم به مصرف مواد غذایی حاوی زاگزانتین بپردازد.

سبزیجات سبز تیره: 

رنگدانه یا پیگمان های زرد طبیعی زاگزانتین، در باکتری های فتو سنتز کننده، گیاهان، جلبک ها و گلبرگ هایی اعم از گل همیشه بهار یافت می شوند. زاگزانتین موجود در گیاهان انرژی نور را تعدیل می سازد و میزان کلروفیل را در راستای فرایند فتو سنتز در میزان مناسب باقی نگه می دارد. 

در حقیقت سبزیجات دارای زاگزانتین از رنگ روشن تری برخوردار هستند. در سبزیجات تیره، زاگزانتین و رنگدانه های لوتئین به وسیله کلروفیل پوشش داده می شوند. در طی این روند رنگ سبز نمایان می شود. 

غنی ترین منبع غذایی حاوی زاگزانتین و لوتئین، زرده تخم مرغ است. علاوه بر این،  زاگزانتین رنگ دهنده ذرت، زعفران و پاپریکا محسوب می شود.

• نخود سبز

• کلم پیچ

• چغندر 

• کاهو 

• اسفناج

• شهد گیاهان 

• لوبیا سبز

• نخود سبز

• کلم دلمه ای 

• بروکلی

• روغن زیتون 

• سبزی خردل 

• مارچوبه

• برگ سیب زمینی شیرین

• نخود سبز

• سبزی شلغم

• گیاه شاهی

• سبزی قاصدک 

میوه به ویژه میوه های زرد رنگ:

• پرتقال

• کدو زمستانی و زرد

• کدو تنبل

• هویج

• زردآلو خشک 

• پاپایای

• کیوی

• سیب قرمز

• انبه

• انگور بدون هسته و به رنگ قرمز 

کلم بروکلی یکی از مواد غذایی حاوی زاگزانتین است.

مزیت های بهره گیری از زاگزانتین:

بهبود رتینوپاتی دیابتی:

یکی از عارضه های دیابت در بدن رتینوپاتی دیابتی است. بیماری رتینوپاتی به موجب تداخل آسیب به رگ های خونی موجود در شبکیه چشم تشکیل می شود. 

با بهره گیری از دو مکمل زاگزانتین و لوتئین احتمال تداخل آسیب اکسیداسیون به چشم کاهش پیدا می کند. 

کاهش التهاب یوئیت:

یوئیت، ناحیه ای چشمی است که موظف به تأمین خون برای شبکیه چشم می باشد. در برخی موارد در یوئیت چشم التهاب به وجود می آید. 

بیماران مبتلا به التهاب یوئیت می توانند روند التهاب را به وسیله مکمل زاگزانتین و لوتئین کاهش دهند. 

بهبود آب مروارید:

آب مروارید عارضه ای چشمی است که به صورت ابری شدن عدسی چشم بروز پیدا می کند. بیماران می توانند با بهره گیری از زاگزانتین روند تشکیل آب مروارید را کند سازند. 

با وجود اینکه شکل گیری آب مروارید تحت تأثیر کهولت سن به وجود می آید. اما در مواردی به موجب پرتو درمانی، دیابت، استرس، قرارگیری در برابر آلاینده ها و مصرف دارو های دارای کورتون آب مروارید شکل می گیرد. 

زاگزانتین موجب سلامت پوست می شود.

محافظت کننده بدن در برابر انواع سرطان:

استفاده از مکمل غذایی زاگزانتین در بدن بیماران سرطانی آندومتر در راستای درمان سیکلوفسفامید مفید واقع است. 

کند سازی روند پیشرفت دژنراسیون ماکولا:

گسترده ترین عامل نابینایی در افراد مسن، دژنراسیون ماکولا یا تباهی لکه زرد می باشد. در این نوع بیماری، لکه زرد چشم دستخوش تخریب قرار می گیرد. 

به عبارتی دیگر دژنراسیون ماکولا که به عنوان تباهی لکه زرد وابسته به سن "AMD" شناخته می شود، نوعی وضعیت پزشکی است که احتمال دارد سبب تاری دید و از دست دادن بینایی در مرکز دید گردد. 

یکی از شیوه های بهبود و کاهش روند پیشرفت دژنراسیون کاکولا، استفاده از مکمل زاگزانتین و لوتئین است. این نوع مکمل ها از چشم در برابر پیشرفت تباهی لکه زر محافظت می کنند. 

در حقیقت پیروی از رژیم غذایی حاوی مکمل های لوتئین و زاگزانتین سبب ارتقای غلظت رنگدانه های ماکولا می شود. با افزایش غلظت ماکولا از تحلیل و تخریب ماکولای وابسته به سن جلوگیری می شود. 

افزایش سلامت پوست :

پوست انسان به موجب قرار گیری در معرض اشعه فرابنفش و نور آبی همواره در معرض آسیب قرار دارد. مکمل های لوتئین و زاگزانتین با خاصیت آنتی اکسیدانی، به مثابه ی چشم قادر هستند سلامت پوست را ارتقا دهند. 

در بدن انسان نوعی پروتئین به نام کلاژن مسئولیت ساخت و ارتجاعی شدن پوست را بر عهده دارد. با تامین زاگزانتین مورد نیاز بدن، تغییر گردش کلاژن شکل می گیرد. 

علاوه بر این، خاصیت آنتی اکسیدانی موجود در زاگزانتین سبب بهبود بافت و رنگ پوست می گردد. 

دوز مناسب مصرف زاگزانتین:

بی شک به موجب تمایزی که میان جسم انسان ها وجود دارد، مقدار مشخصی برای مصرف زاگزانتین تعبیه نشده است. در واقع میزان مورد نیاز بدن هر فرد به زاگزانتین، تحت تأثیر شرایط جسمانی قرار دارد. 

با این وجود به استناد از برخی منابع، دوز مصرفی مناسب زاگزانتین، حداکثر 20 میلی گرم به صورت روزانه است.

جمع بندی مطالب:

زاگزانتین نوعی رنگدانه زرد رنگ است که در مرکز لکه زرد شبکیه یا ماکولا وجود دارد. این ماده خوراکی از سلامت چشم در برابر رادیکال های آزاد خطرناک مراقبت می کند.

بدن در راستای کارکرد مناسب چشم، گردش خون، مغز و پوست به زاگزانتین نیاز دارد.

زاگزانتین آنتی اکسیدانی قوی به شمار می رود که در میوه و سبزیجاتی اعم از کاهو، اسفناج، پرتقال، زردآلو، کیوی، چغندر، هویج، کلم دلمه ای، کلم بروکلی و ... به وفور یافت می شود. 

با مصرف مواد غذایی حاوی مکمل زاگزانتین می توان سلامت چشم را تضمین کرد و از بروز بیماری هایی نظیر سرطان، آب مروارید، التهاب یوئیت، رتینوپاتی دیابتی و پیشرفت دژنراسیون ماکولا جلوگیری کرد.